Ακόμα μια τσέχικη ταινία. Ακόμα ένα παραμύθι. Αυτή την φορά όμως δεν γράφω για μια σκοτεινή ιστορία αλλά για ένα καθαρόαιμο παραμύθι σαν εκείνα που διαβάζουν οι μαμάδες στα παιδιά πριν κοιμηθούν, μια συμβατική εκδοχή της Σταχτοπούτας που όλοι ξέρουμε (στα τσέχικα την λένε Popelku παρεμπιπτόντως), τις “Τρεις Ευχές για την Σταχτοπούτα”. Η ταινία είναι πανέμορφη οπτικά (όπως είναι γενικότερα οι τσέχικες ταινίες). Τα κουστούμια είναι πολύχρωμα, η μουσικά χαρακτηριστική και το τοπίο του χιονισμένου χειμώνα γοητευτικό, όμως ο μύθος της Σταχτοπούτας δεν αλλάζει ιδιαίτερα από τις άλλες εκδοχές που έχουμε δει. Για την ακρίβεια, η ταινία είναι μεταφορά μιας παραλλαγής από την Bozena Nemcova. Σε αυτήν την παραλλαγή (ή πιο σωστά μεταφορά της παραλλαγής, καθώς δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο πιστή στην εκδοχή της Nemcova είναι), η νεραϊδονονά της Σταχτοπούτας αντικαθίσταται από μια κουκουβάγια με το όνομα Rosalie, η οποία πραγματοποιέι μια ευχή της Σταχτοπούτας κάθε φορά που ρίχνει κάτω ένα φουντούκι. Επιπλέον η Σταχτοπούτα είναι πιο δυναμική από ότι συνήθως (πηγαίνει μόνη της στον χορό, ιππεύει άλογα, κοροϊδεύει τον πρίγκιπα, έχει χάρισμα στην τοξοβολία κ.τ.λ.), χωρίς αυτό να την εμποδίζει να ερωτευτεί έναν βλαμμένο πρίγκιπα. Και εκεί είναι που μου τα ψιλοχαλά η ταινία. Έχει τα κλισέ των παραμυθιών παρά τις διαφοροποιήσεις της που είναι ομολογουμένως γοητευτικές. Για να καταλάβετε τι λέω: ο πρίγκιπας, του οποίου υποτίθεται ότι η Σταχτοπούτα είναι “η αγάπη της ζωής του”, όταν την βλέπει μεταμφιεσμένη (σε μεταμφίεση στιλ Hannah Montana) σε κυνηγό δεν την καταλαβαίνει αλλά ούτε και του κινεί το ενδιαφέρον. Βέβαια ας μην ξεχνάμε πως είναι ένα παραμύθι που προφανώς δεν είναι βγαλμένο απ’ την ζωή.

Εν τέλει, η ταινία είναι όμως ένα όμορφο παραμύθι για όλες τις ηλικίες (ίσως η καλύτερη εκδοχή της Σταχτοπούτας;), αν και προτιμώ τα πιο “πειραγμένα” τσέχικα παραμύθια. Δικαίως, λοιπόν, προβάλλεται κάθε Χριστούγεννα στην τσέχικη τηλεόραση, μιας και είναι “ζεστή” και “χειμωνιάτικη” ταυτόχρονα (όσο κουλό κι αν ακούγεται αυτό).

Fun Fact: Η Σταχτοπούτα, Libuse Safrankova, έχει ξαναπαίξει την πριγκίπισσα, στην “Μικρή Γοργόνα” του 1976.

Καλύτερη Σκηνή: Το πλάνο που η Σταχτοπούτα είναι μπροστά από το παλάτι και ετοιμάζεται να εισέλθει στον χορό. Και ότι περιέχει σκηνή χιόνι.

Τι μας έμεινε: Η επιθυμία να χιονίσει (ακόμα κι αν δεν μας αρέσει το χιόνι). Και πως το “Popelku” ακούγεται πολύ καλύτερα από το “Σταχτοπούτα”.

Τι μας χάλασε: Λίγο τα κλισέ των παραμυθιών και οι Hannah Montana-μεταμφιέσεις της Σταχτοπούτας.

Ατάκα Award: “First: who has cheecks grimy with ash, but is not a chimney sweep? The second: a hat with feathers, a crossbow and jacket, but is not a huntsman? And the third: who wears a dress embroidered with silver, but is not a Princess?”.

Περίσταση για να το δεις: Αν είναι Χριστούγεννα και κάθεσαι με την οικογένειά σου. Αν θες να δεις ένα καλό live-action παραμύθι, που δεν είναι της Disney.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s