Ο Wajda δεν απογοητεύει κι έτσι είχα εγγύηση για αυτό που θα έβλεπα από πριν. Είχα μεγάλες προσδοκίες και για άλλο λόγο βέβαια. Αυτή η εποχή που διαπραγματεύεται το φιλμ μου προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον, η αποκαλούμενη περίοδος της Τρομοκρατίας της Γαλλικής Επανάστασης. Μια περίοδος αναταραχής άλλωστε αποτελεί ιδανικό υλικό για ταινία, έχει “ζουμί” και ίντριγκα.

Ο ήρωάς μας ο Νταντόν, ένα πρόσωπο γνώριμο, από τις πιο σημαντικές μορφές της Επανάστασης μάλιστα, οργανωτής της επανάστασης που έφερε στην ανατροπή της δυναστείας και εμπνευστής της “Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας”. Η αντίπαλη μορφή που θα μας απασχολήσει, ο Ροβεσπιέρος, ο μετέπειτα Νταντόν ηγέτης της περίφημης “Επιτροπής”, που έσπειρε τον τρόμο στην Γαλλία με τα Επαναστατικά του Δικαστήρια και τις εκτελέσεις με λαιμητόμο που έκανε αβέρτα. Οι δύο χαρακτήρες βέβαια δεν παρουσιάζονται σαν άσπρο-μαύρο στην ταινία, πράγμα πολύ ενδιαφέρον. Ο Νταντόν παρότι αρεστός στον κόσμο, ήταν όντως διεφθαρμένος, σε αντίθεση με τον αντιπαθή Ροβεσπιέρο που ήταν εντελώς αδιάφθορος. Για την ακρίβεια στο πρώτο μισό του φιλμ, δεν υπάρχει σιγουριά για το ποιος από τους δύο άντρες είναι πιο “σωστός”. Από την μια πλευρά ο Νταντόν έχει δίκιο που κατακρίνει τον Ροβεσπιέρο, ο οποίος θέλει να ξαποστείλει πρώην επαναστάτες και καταστρέφει την εφημερίδα που κατηγορεί τις υπερβολικές ενέργειες της “Επιτροπής”. Από την άλλη πλευρά όμως ο Νταντόν κάνει έναν πλούσιο βίο, ενώ ασπάζεται ιδέες που δεν θα τον ήθελαν να ζει με αυτόν τον τρόπο, σε αντίθεση με τον Ροβεσπιέρο, που με το ζόρι τρώει λίγο ψωμί και ζει απλά σε ένα λιτό δωμάτιο με μια υπηρέτρια.

Στο άλλο μισό του φιλμ βέβαια, τα πράγματα αλλάζουν και βλέπουμε καθαρά πλέον με ποιόν χαρακτήρα συμπάσχουμε και ποιόν αντιπαθούμε. Επίσης άλλο στοιχείο με το οποίο σκιαγραφούνται οι χαρακτήρες είναι τα χρώματα. Ο Νταντόν και ο Ροβεσπιέρος έχουν ο καθένας την δική του παλέτα χρωμάτων. Ο Νταντόν στα κόκκινα, ενώ ο Ροβεσπιέρος στα γαλάζια. Ίσως συμβολικά, για να τονίσουν τον τρόπο με τον τον οποίο ενεργούν οι δύο άνδρες. Ακόμα και το παίξιμό τους είναι διαφορετικό. Ο Depardieu ως Νταντόν είναι όλο ζωντάνια, μια ερμηνεία με τόση ενέργεια που ξεχειλίζει από την οθόνη, ειδικά στην σκηνή της δίκης του. Ο Pszoniak από την άλλη δίνει μια πιο εγκεφαλική και συγκρατημένη ερμηνεία, εξίσου καλή.

Ακόμα, οι διάλογοι δεν γίνονται ποτέ βαρετοί (είναι μεταφορά θεατρικού έργου της Stanislawa Przybyszewska ούτως ή άλλως) και η ατμόσφαιρα δολοπλοκίας παραπέμπει πιο πολύ σε γκανγκστερικό (“Νονός” κατάσταση) παρά σε ιστορικό-πολιτικό φιλμ, κάνοντας το έτσι προσβάσιμο και σε άτομα που δεν συμπαθούν την ιστορία. Ωραία φωτογραφία , παρότι οι περισσότερες σκηνές εκτυλίσσονται σε εσωτερικούς χώρους και ενδιαφέρουσα μουσική επένδυση.  Αριστουργηματική ταινία με κάθε τρόπο.

Fun Fact: Η ταινία που γυρίστηκε το 1983 από έναν Πολωνό σκηνοθέτη, σχολίαζε κάτι παραπάνω από την υπόθεση Νταντόν. Το 1981 μέχρι το 1982 είχε μείνει φυλακισμένος στην Πολωνία ο Λεχ Βαλέσα, πρόεδρος της “Αλληλεγγύης”, αντι-γραφειοκρατικού κοινωνικού κινήματος που δεν ελεγχόταν από το κομμουνιστικό κόμμα και με αντίσταση προωθούσε τα δικαιώματα των εργατών και την ρήξη του καθεστώτος. Νομίζω καταλαβαίνουμε την σύνδεση…

Καλύτερη σκηνή: Η σκηνή της δίκης όπου ενέργεια αναβλύζει από τον Depardieu και μας περνά την ρητορική δεινότητα του Νταντόν. Και το τέλος που ήταν το κερασάκι σε μια ήδη εξαιρετική ταινία.

Τι μας έμεινε: Μάθαμε πέντε πράγματα παραπάνω για μια σημαντική μορφή της Γαλλικής Επανάστασης για την οποία το βιβλίο ιστορίας του σχολείου αφιέρωσε μόνο τρεις σειρές (και πολλές λέω). Ξαναθυμηθήκαμε  πόσο υπέροχος σκηνοθέτης είναι ο Wajda . Επίσης συνειδητοποιήσαμε πως η σκηνή που ο Ροβεσπιέρος λέει στον David (ζωγράφος του “Ο Θάνατος του Μαρά”) να σβήσει κάποια πρόσωπα Επαναστατών από μια μεγάλη ζωγραφιά του, είναι αναφορά στην συνήθεια του Στάλιν να σβήνει κόσμο που εκτελούσε από φωτογραφίες (ακόμα μια φορά ταινία ανατολικοευρωπαίου σκηνοθέτη κάνει αναφορά σε αυτό).

Τι μας χάλασε: Τίποτα απολύτως.

Ατάκα Award: “The Revolution is like Saturn, it devours its own children.”

Περίσταση για να το δεις: Αν θες να ευχαριστηθείς μια πολύ καλή ιστορική ταινία, χωρίς να χρειάζεται να σου αρέσει η ιστορία. Αν θες να έρθεις σε πρώτη επαφή με Wajda.

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s