Το “Blue Velvet” θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως neo-noir ή σαν ένα ψυχολογικό δράμα, ίσως και θρίλερ. Με μια κάπως πιο αρρωστημένη έννοια love story ή να θεωρηθεί μια “κενή” επίδειξη ασυναρτησιών από έναν αυτάρεσκο σκηνοθέτη. Μπορεί επίσης να είναι ένα “γράμμα” νοσταλγίας για μια αθωότητα που χάθηκε ή η σκιαγράφηση μιας coming of age εμπειρίας που “κάπου πήρε μια λάθος στροφή”.  Πολλά θα μπορούσε να ‘ναι αλλά θα προτιμήσω να μην το εντάξω σε κάποια κατηγορία και να πω πως είναι απλά μια ταινία του David Lynch (αυτό αυτομάτως δεν περιλαμβάνει όλους τους παραπάνω χαρακτηρισμούς;).

Περίεργο και σκοτεινό ξεκινά σαν ένα οικογενειακό δράμα που διαδραματίζεται στο Λάμπερτον της Βόρειας Καρολίνας. Ο Jeffrey Beaumont επισκέπτεται τον πατέρα του που είχε εγκεφαλικό επεισόδιο στο νοσοκομείο, όμως στον δρόμο για το σπίτι, καθώς περνά από ένα χωράφι, βρίσκει ένα κομμένο αυτί. Ενώ το έχει παραδώσει στην αστυνομία και η ανάμειξή του με την υπόθεση θα έπρεπε να έχει τελειώσει, ο Jeffrey δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον να μάθει τι συμβαίνει και έτσι αρχίζει να κάνει παρέα με την κόρη του αστυνομικού που έχει αναλάβει την υπόθεση με σκοπό την απόσπαση πληροφοριών. Μέχρι εδώ το τοπίο θυμίζει ταινία μυστηρίου, όμως τα πράγματα θα πάρουν μια απότομη στροφή όταν ο Jeffrey μάθει από την κόρη του αστυνομικού πως μια γυναίκα ονόματι Dorothy Vallens σχετίζεται με την υπόθεση και έτσι θα θελήσει να την παρακολουθήσει ανακαλύπτοντας το μυστικό της.

Σε παραπάνω λεπτομέρειες δεν θα επεκταθώ για να μην χαλάσω την προβολή της ταινίας, όμως διαβεβαιώ πως μιλάμε για μια ταινία που θα προκαλέσει έκπληξη και σοκ σε έναν θεατή που δεν έχει έρθει ξανά σε επαφή με τον Lynch ή πιο σωστά, δεν γνωρίζει τι τον περιμένει. Η ατμόσφαιρα του “Blue Velvet” είναι οικεία από τα όνειρά μας, εφιάλτες συγκεκριμένα. Μερικές σκηνές παρά την ύπαρξη μιας “συμβατικής” (με μια πολύ χαλαρή έννοια) πλοκής αναδιπλώνονται σαν εικόνες που εμφανίστηκαν από τα άδυτα του υποσυνειδήτου, είναι εικόνες που δεν στέκουν στον δικό μας κόσμο. Το ίδιο ισχύει και για τους χαρακτήρες του Lynch που μοιάζουν με “χαμένες” οντότητες στον χώρο, χωρίς να έχουν κάποιο πραγματικό, ουσιώδη στόχο. Μια εφιαλτική ταινία, άκρως αναξιόπιστη (όσον αφορά την αφήγησή της. Τι συμβαίνει πραγματικά και τι όχι;) όπως και ο πρωταγωνιστής της. Απειλητικά ελκυστική και μυστήρια, “μασκαρεμένη” με μια “αθώα” πόλη του Βορρά, έναν “άβγαλτο” πρωταγωνιστή και το άκουσμα του “Μπλε Βελούδο” του Bobby Vinton που αντηχεί σε κάθε ευκαιρία. Είναι ένας βαθιά μελαγχολικός κόσμος, φαινομενικά ιδανικός, αυτός του Lynch αλλά και γοητευτικός για όσους τολμήσουν να τον “περπατήσουν”.

Fun Fact: Η ιστορία της ταινίας προήλθε από τρεις ιδέες. Η πρώτη ιδέα όπως είπε ο Lynch ήταν “ένα αίσθημα” και ο τίτλος “Blue Velvet”. Η δεύτερη, η εικόνα ενός κομμένου ανθρώπινου αυτιού σε ένα χωράφι γιατί “χρειαζόταν να είναι το άνοιγμα ενός μέρους του σώματος, μια τρύπα μέσα κάτι άλλο…Το αυτί κάθεται στο κεφάλι και πηγαίνει κατευθείαν μέσα στο μυαλό οπότε φαινόταν τέλειο.” Η τρίτη, η βερσιόν από τον Bobby Vinton του κλασσικού “Blue Velvet” και “η διάθεση που ερχόταν με αυτό το τραγούδι μια διάθεση, μια εποχή, και πράγματα που ήταν από αυτή την εποχή.

Καλύτερη σκηνή: Η σκηνή που ακούγεται το “In Dreams” του Roy Orbison και όλη η σκηνή που ο Jeffrey κρύβεται στην ντουλάπα της Dorothy μέχρι και όταν αποχωρεί από το διαμέρισμά της.

Τι μας έμεινε: Νιώσαμε ολίγον mindfucked, όταν τελείωσε.

Τι μας χάλασε: Η Rossellini είναι πολύ όμορφη όπως η μητέρα της Ingrid Bergman αλλά δυστυχώς δεν έχει το υποκριτικό ταλέντο της με αποτέλεσμα να γίνεται κάπως εκνευριστική. Η ταινία είναι υπερεκτιμημένη και αν κάποιος την δει έχοντας πολλές απαιτήσεις δεν θα την εκτιμήσει (επιπλέον δεν είναι ταινία για όλα τα γούστα).

Ατάκα Award: “In dreams, I walk with you. In dreams, I talk to you. In dreams, you’re mine, all the time. Forever. In dreams…”

Περίσταση για να το δεις: Όταν είσαι μόνος και θες να εξερευνήσεις “σκοτεινά” μονοπάτια του Αμερικάνικου κινηματογράφου.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s